กฎ: ข้อมูลสามสำเนา บนที่เก็บสองประเภทที่ต่างกัน โดยหนึ่งในนั้นอยู่ที่อื่น
ต้นฉบับนับเป็นหนึ่งในสาม ดังนั้นคือ Mac ของคุณ บวกข้อมูลสำรองสองชุด และหนึ่งในสองชุดนั้นอยู่ในอาคารอื่น
สามสำเนา เกี่ยวกับความเสียหายที่เป็นอิสระต่อกัน สองสำเนาฟังดูพอจนคุณสังเกตว่าเมื่อสำเนาหนึ่งเสีย คุณจะเหลือสำเนาเดียวโดยไม่มีที่เผื่อ และนั่นคือช่วงที่คุณเครียดและรีบร้อนด้วย
ที่เก็บสองประเภท เกี่ยวกับความเสียหายที่เกิดพร้อมกัน ไดรฟ์สองตัวจากล็อตเดียวกัน ซื้อวันเดียวกัน วางบนโต๊ะเดียวกัน ใช้วงจรไฟเดียวกัน ไม่ใช่สองสิ่งที่เป็นอิสระต่อกันจริงๆ ไฟกระชาก กระเป๋าหล่น หรือบั๊กในเฟิร์มแวร์พาทั้งคู่ไปได้
หนึ่งนอกสถานที่ เกี่ยวกับทั้งอาคาร ไฟไหม้ น้ำท่วม การโจรกรรม และรถขนย้าย ต่างทำลายทุกสำเนาในห้องโดยไม่สนว่ามีกี่ชุด
วิธีที่พบบ่อยที่สุดที่ทำให้มีสำเนาน้อยกว่าที่คิด คือการนับข้อมูลสำรองที่ไม่เคยมีใครอ่านกลับ การเขียนที่ขาดตอน ดิสก์ที่ค่อยๆ เสียเงียบๆ การซิงค์ที่หยุดไปเมื่อสามเดือนก่อน: จากภายนอก ทั้งหมดนี้ดูเหมือนข้อมูลสำรองที่สมบูรณ์ทุกประการ และตัวเลขบนไวท์บอร์ดของคุณก็บอกว่าสาม
วิธีแก้ไม่หวือหวา อ่านข้อมูลสำรองกลับ เทียบกับสิ่งที่คุณบันทึกไว้ตอนเขียน และทำตามกำหนดเวลา:
shasum -a 256 -c ~/backup.sha256
สำเนาที่ไม่เคยถูกตรวจสอบไม่ใช่สำเนา มันเป็นแค่สมมติฐาน
iCloud Drive, Dropbox และ Google Drive ไม่ใช่ข้อมูลสำรอง ไม่ว่าจะเป็นอะไรอีกก็ตาม มันคือกระจกเงา ลบไฟล์ หรือเผลอเข้ารหัสมัน แล้วการเปลี่ยนแปลงจะกระจายไปทุกอุปกรณ์ที่คุณมีภายในไม่กี่วินาที นั่นคือฟีเจอร์ของมัน
มันยังไม่ได้ให้ที่เก็บสองประเภทด้วยตัวเอง: โฟลเดอร์ที่ยังอัปโหลดอยู่คือข้อมูลบนดิสก์เดียวกับต้นฉบับของคุณ จนกว่าการอัปโหลดจะเสร็จ มันจึงไม่ใช่สำเนาที่สองเลย
อย่างไรก็ตาม พื้นที่ในบัญชีเหล่านั้นมักจ่ายเงินไว้แล้ว และข้อมูลสำรองที่ถูกต้องซึ่งเขียนลงในโฟลเดอร์ข้างในก็เป็นสำเนานอกสถานที่ที่ดี สิ่งสำคัญคือต้องเขียนโดยเครื่องมือสำรองข้อมูล มีเวอร์ชันและการตรวจความถูกต้องของตัวเอง โปรแกรมซิงค์ที่สะท้อนไฟล์ใช้งานของคุณนั้นต่างออกไป
ตัวที่สามคือตัวที่ยากสำหรับเครื่องมือส่วนใหญ่ เพราะ Time Machine เขียนลงโฟลเดอร์คลาวด์ไม่ได้เลย อะไรก็ตามที่เขียนลงโฟลเดอร์ธรรมดาได้ก็ทำได้ รวมถึง rsync กับไฟล์เก็บถาวรที่เข้ารหัส และรวมถึง Copy Shelter ที่เข้ารหัสก่อนสิ่งใดจะออกจาก Mac ของคุณ และตรวจสำเนาหลังจากนั้น
มันคือขั้นต่ำ ไม่ใช่เพดาน และมาจากยุคที่นอกสถานที่หมายถึงการขับรถเอาเทปไปเก็บที่อื่น มีสองอย่างที่เปลี่ยนไปตั้งแต่นั้น นอกสถานที่ตอนนี้ถูกพอที่บางคนใช้สองแห่ง และแรนซัมแวร์ทำให้คุณสมบัติข้อที่สี่สำคัญขึ้น: ต้องมีอย่างน้อยหนึ่งสำเนาที่เครื่องที่กำลังสำรองเขียนทับไม่ได้ ไดรฟ์ภายนอกที่เสียบเฉพาะตอนสำรองข้อมูลตอบโจทย์นี้ได้ในราคาถูก
ใช่ กฎนับสำเนาของข้อมูล และข้อมูลจริงบน Mac ของคุณก็เป็นสำเนาหนึ่ง คุณจึงต้องมีข้อมูลสำรองสองชุด ไม่ใช่สาม
ถ้าพูดอย่างเคร่งครัด ไม่: เทคโนโลยีเดียวกัน มักมาจากล็อตเดียวกัน และมักอยู่ในห้องเดียวกัน ในทางปฏิบัติสองไดรฟ์ดีกว่าไดรฟ์เดียวมาก และถ้านั่นคือสิ่งที่คุณมี ก็ใช้ไป แค่อย่าบอกตัวเองว่านั่นคือ 3-2-1
ลำพังตัวมันเองไม่ได้ การซิงค์จะส่งต่อการลบและความผิดพลาด จึงไม่ได้ปกป้องคุณจากสาเหตุที่พบบ่อยที่สุดของการสูญเสียข้อมูล ซึ่งก็คือตัวคุณเอง การสำรองข้อมูลที่ถูกต้องซึ่งเขียนลงในโฟลเดอร์ iCloud Drive นั้นต่างออกไป และนับว่าใช้ได้
บ่อยเท่าที่คุณทนได้ คำถามคือคุณยอมทำงานซ้ำได้มากแค่ไหน สำหรับคนส่วนใหญ่ วันละครั้งคือเหมาะสม และสำเนานอกสถานที่คือตัวที่มักหยุดทำงานเงียบๆ บ่อยที่สุด จึงเป็นตัวที่ควรตรวจ
ด้วยการอ่านแต่ละสำเนากลับ Copy Shelter นับเฉพาะสำเนาที่ตรวจแล้วจริง และบอกชื่อไดรฟ์ที่ไม่ได้เสียบอยู่
ถัดไป: วิธีตรวจว่าข้อมูลสำรองอ่านได้จริง