Kural: verinizin üç kopyası, iki farklı tür depolamada ve bunlardan biri başka bir yerde.
Asıl veri de üç kopyadan biri sayılır. Yani Mac'iniz artı iki yedek; bu ikisinden biri başka bir binada durur.
Üç kopya bağımsız arızayla ilgilidir. İki kopya yeterli gibi gelir, ta ki birinin bozulduğu anda hiç payı olmayan tek bir kopyaya düştüğünüzü fark edene kadar; ve tam o anda stresli ve aceleci de olursunuz.
İki tür depolama ilişkili arızayla ilgilidir. Aynı partiden, aynı gün satın alınmış, aynı masada, aynı elektrik hattında duran iki sürücü gerçekte iki bağımsız şey değildir. Bir elektrik dalgalanması, düşürülen bir çanta ya da bir donanım yazılımı hatası ikisini birden götürür.
Biri dış konumda tüm binayla ilgilidir. Yangın, sel, hırsızlık ve bir nakliye kamyonu, kaç kopya olduğuna bakmadan odadaki her kopyayı yok eder.
Sandığınızdan az kopyaya sahip olmanın en yaygın yolu, kimsenin geri okumadığı bir yedeği saymaktır. Yarım kalmış bir yazma, sessizce bozulan bir disk, üç ay önce durmuş bir eşitleme: dışarıdan bunların hepsi sağlıklı bir yedek gibi görünür ve beyaz tahtanızdaki sayı üç der.
Çözüm gösterişsizdir. Yedeği geri okuyun, yazarken kaydettiğinizle karşılaştırın ve bunu bir program dahilinde yapın:
shasum -a 256 -c ~/backup.sha256Hiç doğrulanmamış bir kopya, kopya değildir. Bir varsayımdır.
iCloud Drive, Dropbox ve Google Drive başka ne olurlarsa olsunlar yedek değildir. Yansıdırlar. Bir dosyayı silin ya da yanlışlıkla şifreleyin; değişiklik saniyeler içinde sahip olduğunuz her cihaza yayılır. Özellik budur.
Ayrıca tek başlarına size iki tür depolama da sağlamazlar: hâlâ yüklenmekte olan bir klasör, aslınızla aynı diskteki baytlardır; yani yükleme bitene kadar hiç ikinci bir kopya değildir.
Bununla birlikte, bu hesaplardaki alan genellikle zaten ödenmiştir ve içlerindeki bir klasöre yazılmış düzgün bir yedek gayet iyi bir uzak kopyadır. Önemli olan onu bir yedekleme aracının, sürümlerle ve kendi bütünlük denetimleriyle yazmış olmasıdır. Canlı dosyalarınızı yansıtan bir eşzamanlama istemcisi farklı bir şeydir.
Üçüncüsü çoğu araç için zor olanıdır, çünkü Time Machine bir bulut klasörüne hiç yazamaz. Sıradan bir klasöre yazan her şey yazabilir; şifreli bir arşivle rsync da, her şeyi Mac'inizden çıkmadan önce şifreleyen ve kopyayı sonradan kontrol eden Copy Shelter da.
Bu bir tavan değil, tabandır ve dış konumun bantları bir yere arabayla götürmek anlamına geldiği bir döneme aittir. O zamandan beri iki şey değişti. Dış konum artık o kadar ucuz ki bazı kişiler iki tane çalıştırıyor. Fidye yazılımı da dördüncü bir özelliği önemli hale getirdi: yedeklenen makinenin üzerine yazamayacağı en az bir kopya. Yalnızca yedekleme sırasında takılan harici bir sürücü bunu ucuza karşılar.
Evet. Kural verinin kopyalarını sayar ve Mac'inizdeki canlı veri de bir kopyadır. Yani üç değil, iki yedeğe ihtiyacınız var.
Kesin olarak hayır: aynı teknoloji, çoğu zaman aynı üretim partisi, genellikle aynı oda. Pratikte iki sürücü birinden çok daha iyidir ve elinizdeki buysa kullanın. Yalnızca kendinize bunun 3-2-1 olduğunu söylemeyin.
Tek başına hayır. Eşzamanlama silmeleri ve hataları yayar, bu yüzden sizi veri kaybının en yaygın nedenine, yani kendinize karşı korumaz. Bir iCloud Drive klasörüne yazılmış düzgün bir yedek farklı bir şeydir ve o sayılır.
Dayanabildiğiniz kadar sık. Asıl soru, ne kadar işi yeniden yapmaya razı olduğunuzdur. Çoğu kişi için günlük doğrudur; dış konumdaki kopya da en sık sessizce duran kopyadır, bu yüzden kontrol etmeye değer olan odur.
Her birini geri okuyarak. Copy Shelter yalnızca gerçekten kontrol ettiği kopyaları sayar ve takılı olmayan sürücünün adını söyler.
Sonraki: bir yedeğin gerçekten okunabilir olduğu nasıl kontrol edilir.