Kort antwoord: als je backup een spiegel is, vervangt die bij de volgende run trouw elk goed bestand door de versleutelde versie, en dat doet hij zonder dat iemand erom vraagt.
Versies zijn de hele verdediging. Geen betere schijf, geen snellere kopie: gisteren bewaren naast vandaag.
Een spiegel houdt de bestemming gelijk aan de bron. Dat is de taak, en dat doet hij goed. De regel die de meeste mensen draaien, is een variant van:
rsync -aE --delete ~/Documents/ /Volumes/Backup/Documents/
Lees --delete nog eens met een slechte ochtend in gedachten. Het betekent: laat de backup overeenkomen, en verwijder alles uit de backup wat niet meer bij de bron staat.
Stel nu dat iets 's nachts je map Documenten heeft versleuteld. Elk bestand is er nog, met dezelfde namen en dezelfde mapstructuur, maar met andere inhoud. De spiegel draait op het gewone tijdstip, ziet bestanden waarvan de inhoud is veranderd en kopieert de nieuwe inhoud over de oude. Hij heeft precies gedaan wat je hem opdroeg. Je backup is nu een tweede kopie van de schade.
Laat --delete weg en het is niet veel beter: verwijderingen worden niet meer doorgegeven, maar gewijzigde bestanden worden nog steeds overschreven, want een spiegel bevat precies één versie van elk bestand.
Dit is geen Terminal-probleem. Het is een eigenschap van alles wat één kopie bewaart.
De rode draad is dat geen van hen iets fout doet. Ze geven allemaal correct een wijziging door die niemand wilde.
Een backup met versies bewaart wat een bestand op maandag was naast wat het op vrijdag is. Blijkt de kopie van vrijdag waardeloos, dan is die van maandag er nog.
Twee dingen maken dat nuttig:
De 3-2-1-regel is geschreven voor hardwarestoringen en beantwoordt toevallig ook dit: drie kopieën, twee soorten opslag, één ergens anders. Wat hier telt, is het laatste deel, en dan vooral een kopie die niet permanent is aangesloten.
Een schijf die de hele week is aangesloten, is de hele week bereikbaar voor alles wat op de Mac draait. Een schijf die op zondag wordt aangesloten, is een paar uur per week bereikbaar. Dat is niet geavanceerd en het is het grootste deel van het praktische voordeel, en daarom blijft het saaie advies om twee schijven af te wisselen kloppen.
Goed om duidelijk te zijn, want hier overdrijft de categorie.
Een backup houdt niets tegen. Hij herkent het niet als het begint, blokkeert geen proces dat naar je bestanden schrijft en vervangt niet het bijwerken van macOS en het niet draaien van dingen die je niet vertrouwt. Alles wat je op dit gebied als bescherming wordt verkocht, doet een andere taak dan die op deze pagina.
Wat een backup doet, is de schade ongedaan maakbaar maken. Dat is een kleinere bewering, en een nuttigere.
Copy Shelter bewaart versies, dus een bestand dat verandert overschrijft niet wat het was, en een bestand verwijderen op je Mac haalt het niet uit de backup. Het leest de backup terug en controleert elk stuk met de hash waaronder het is opgeslagen, zodat een kopie die stilletjes onleesbaar is geworden wordt gemeld. Het schrijft naar meer dan één bestemming als je wilt, en telt alleen de kopieën die het echt heeft geverifieerd.
Het voorkomt niets, en het herkent niets terwijl het gebeurt. Het geeft je geschiedenis, en geschiedenis is het deel dat je terugbrengt naar maandag.
Beter dan een spiegel, want het bewaart geschiedenis: per uur voor een dag, per dag voor een maand, per week zolang er ruimte is. Twee kanttekeningen. Het dunt oude snapshots uit als de schijf volloopt, dus de diepte is wat de schijf toelaat. En een schijf die permanent is aangesloten, is permanent bereikbaar.
Alleen als wat je daar neerzet een backup met versies is. Een gesynchroniseerde kopie van je actuele bestanden doet het niet. Een syncmap geeft de wijziging door. Een backuprepository in diezelfde map doet dat niet, want de oude versies zijn aparte objecten waar niets aan de bronkant bij kan.
Langer dan je zou verwachten iets te merken. Dertig dagen dekt een fout die je meteen ziet. Een jaar dekt de map die je sinds vorig voorjaar niet hebt geopend, en dat is degene waar mensen op vastlopen.
Nee, en niets dat zich backup noemt, zou je iets anders moeten vertellen. Het bewaart versies en verifieert ze, dus de schade is ongedaan te maken. Voorkomen is de taak van macOS bijwerken, niets installeren wat je niet vertrouwt, en niet degene zijn die de bijlage opent.
Een tweede schijf die je eens per week aansluit, ergens anders bewaart en nooit aangesloten laat, is niet overdreven en kost ongeveer zoveel als een afhaalmaaltijd. Het is het meest effectieve op deze pagina.
Gerelateerd: de 3-2-1-regel, een backup maken met rsync en controleren of een backup leesbaar is.